زمان غریب
زمان غریب
تا وقتي اسلام و حـکمت،غريب هستند و ناشناخته مانده اند، و جامعه به آن ها پشت کرده، اسلام و دين را از صـحنه حيات جمعي به زواياي زندگي فردي رانده اند و به جاي آن عقلانيت جـمعـي را نـشـانـده اند، و حـيـات دنـيـوي را برگزيده اند، دين و امام غريب خـواهـند مـانـد. وقـتـي بـه جـاي حکـمـت، عـلـم را نشانده اند، و به جاي دين محوري، عقلانيت و انسان مداري را يدک مي کشند،اسلام و حکمت و صاحب اسلام و حکمت، غريب خواهند بود و ناشناخته خواهند ماند.
«فهو مغترب اذا اغترب الاسلام».
«او غريب است هنگامي که اسلام غريب شود».
و اين همان کلام حضرت رسول (صلي الله عليه وآله وسلم) است که فرمود:
«بدأ الاسلام غريباً و سيعود غريباً و طوبي للغرباء» [1] .
«اسلام با تنهايي و غربت شروع شد و به زودي غريب مي گردد. پس خوشا به حال غريبان».
اسلام ـ در عصر جاهليت ـ بـا غـربـت آغـاز شـد، سـپـس بـه تـدريج نـور حـکـمـت ديـن، ديوارهاي مخوف ظلمت را کنار زد، و ديـن فراگير شد. امّا پـيامـبر (صلي الله عـلـيه وآله وسلم)خبر مي دهد که آن غربت دوباره باز خواهـد گـشت وآن جـاهـليـت سايه خواهد گسترد و ديديم که نقشه هاي شوم بنيان گذاران سقيفه چگـونه غـربت دين و صاحب آن را در طول زمان به ارث آورد و چگونه ظلمت فراگير شد.خوشا به حال آنان که ظلمت بر آن ها غالب نيامده، از دقيانوس دهر به کهف ولايت پناه آورده اند و غريبانه دين خود را حفظ کرده اند.
از حضرت سؤال مي شود: غريبان چه کساني هستند؟
حضرت مي فرمايد:
«الذين يحيون ما امات الناس من سنّتي» [2] .
«آن ها کساني هستند که آن چه را مردم از حکمت و سنت من ميرانده اند، زنده مي گردانند».
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی
